Analog saatler hiç eğlenceli değil bence. Yaptıkları tek şey zamanı bildirmek. Oysa ki dijital saatler öyle mi? Dört adet rakamı yanyana getiriyorlar, her dakikaya ayrı bir keyif katıyorlar.
Mesela an oluyor bir bakıyorum saat 10:40… “Ahanda Dandanakan!” diyor, sırıtıyorum kendi kendime.. Ya da 19:05′e denk gelmişsem, “vay Aslanlarım be” diyorum. 19:03′te saate bakmışsam “tüh be iki dakika erken baktık“, 19:07′de bakmışsam da “ne gerek vardı şimdi buna yaa” diyorum kendi kendime.
14:53′e denk gelmeyi de severim mesela. Ya da 19:23′e… Ama 19:38′e denk geldiysem acıyor içim inceden.
Aynı iki rakamın yanyana geldiği anları da seviyorum.
Öyle zamanlarda saate bakmışsam eğer çocuksu bir sevinç oluşuyor içimde. Belki bilirsiniz, derler ki: “eğer böyle zamanlara denk gelmişsen biri seni düşünüyor” demektir. Çok saçma olduğunu ben de biliyorum ama ben gerçekten öyle olma ihtimalini seviyorum. Hele bir de aynı gün içinde bir kaç defa böyle bir durumla karşılaşmışsam “amma çok andı bu kız beni yaa.. hayret bişi” diyerek gereksiz bir ego tatmini yaşıyorum kendi içimde…
Mesela 11:11′i çok seviyorum… 14:14 de iyidir, 21:21′de güzel bence… 00:00 ise zaten tam bir bomba…
Yani her anım mis gibi kokan bir kavun dilimi dijital saat sayesinde.
Analog saat de neymiş.. Peeehhh…
Etiketler: 1453, 1903, 1905, 1907, 1923, 1938, analog, dandanakan, dijital, kavun dilimi, saat
14 Mart, 2009 -- 16:58
güzel anlatmışsın köstebek , gereksiz olarak gördüğüm bir ayrıntının aslında ne kadar anlam yüklü olduğunu anladım.