Farketmesen de
Cuma, Mayıs 1st, 2009Döke saça yaşadın şu hayatı
Kırıldı pek çok kalp istemesen de
Umarsızca yaşarken aşklarını
Dökülen yaşlar vardı farketmesen de
(melodisi de var, geliştirebilirsem belki birgün PataSong bile olur) ;)
Döke saça yaşadın şu hayatı
Kırıldı pek çok kalp istemesen de
Umarsızca yaşarken aşklarını
Dökülen yaşlar vardı farketmesen de
(melodisi de var, geliştirebilirsem belki birgün PataSong bile olur) ;)
Bir sıkıntı gelip oturuverir içime bazı zamanlarda. Ne nedenini bilirim ne de çözümünü.
Ağır bir uyku bastırır bir anda. Hiçbir şey yapmak istemem. Neredeyse her zaman gülen suratım bir anda düşüverir. Suskunlaşırım öyle zamanlarda.
Kaçmak isterim herkesten ve her şeyden. Bir anda yalnızlaşmak…
Bu dünyadan uzaklaşmak isterim, rüyalar kurtuluşum olur. Günlerce uyuyabilirim. Hatta haftalarca… Mümkünse hiç uyanmamacasına…
Nazım‘ın dizeleri gelir aklıma, gülümserim hafiften…
“Kafamı çıkarıp dolaba kilitlesem bir haftalığına,
Karanlığına boş bir dolabın
Omuzlarıma bir çınar diksem kafamın yerine
Uyusam gölgesinde bir haftalığına…”
Gülerdi gözlerin gözlerime her değişinde
Kızarırdı yanakların ellerin ter içinde
Kokunda davet vardı sesindeyse hep neşe
Isıtırdın içimi o eşsiz gülüşünle
Sıcacık bir fincanla beliriverirdin yanımda
“Kahve?” diye sorardın kırpıştırdığın göz kapaklarınla
“Hayır” der miydim hiç dumanı tüten kahveye
Hele ki senin elinle geldiyse
Şimdi mazide kaldı o günler
Önce gözlerin gitti gözlerimden
Gülüşün sustu sonra
Kokunsa çok uzaklarda
Artık kahve de yapmaz oldun
Özledim seni gülüm nereye kayboldun?